نامه نگاری

چه کسانی به مهارت نامه نگاری نیاز ندارند؟

 

بعید می دانم کسی در جامعه ی شهری زندگی کند یا ارتباط داشته باشد و برایش بارها پیش نیامده که بخواهد یک نامه ی رسمی بنویسد. نامه ای به مدیر برای افزایش حقوق، نامه ی یک دانشجو برای گرفتن سنوات بیشتر، نامه ای برای گرفتن امتیاز از سازمان یا اداره ای خاص و یا حتی نامه ی تقاضای وام. برخی هم به دلیل شغل یا سمتی که دارند، باید روزانه نامه های بسیاری با موضوعات و مقصدهای مختلف بنویسندکه همه ی اینها نیاز به مهارت و اطلاعات لازم در نامه نگاری دارد. به نوعی مهارت نامه نگاری شبیه به مهارت رانندگی است، که برای همه لازم و برای عده ای مثل مدیران و منشی ها غیرقابل اجتناب است، درست مثل رانندگی که برای تاکسی داران، مهارتی حیاتی محسوب می شود. همانطور که گفته شد شما به عنوان یک کارمند، دانشجو یا حتی شهروند عادی گاهی لازم است در قالب یک نوشته ی مکتوب و رسمی از فردی یا سازمانی درخواستی کنید،  قطعاً به دور از انتظار است که یک فرد باسواد چه بسا تحصیل کرده ی دانشگاهی از پس چنین کاری بر نیاید و به شخصی دیگر واگذار کند. از طرفی نمی توان از این موضوع بی پروا گذشت و بدون داشتن مهارت لازم با اعتماد به نفس کاذب دست به نگارش زد، زیرا باید پذیرفت یک نامه به غیر از موضوع گنجانده شده در آن، از میزان سواد و حتی شخصیت فرد نویسنده نیز خبر می دهد و ممکن است منجر به ذهنیت سازی ناشایست از فرد نویسنده در ذهن مخاطبش گردد. پس هر چه  سعی کنیم یک نامه مطابق با اصول نامه نگاری و ادبیات درست بنویسیم بیهوده تلاش نکرده ایم.

و در آخر اینکه اگر شما در جایی دور افتاده و به دور از تکنولوژی زندگی می کنید و هیچ ارتباطی با شهرها ندارید قطعاً لازم نیست مهارت نامه نگاری را بیاموزید.

نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا